By browsing our site you agree to our use of cookies. You will only see this message once.

Find out more


Levenslang slikken anti-afstotingsmedicijnen niet meer nodig na transplantatie levend bot

Terug
20 april 2011     

Levenslang slikken anti-afstotingsmedicijnen niet meer nodig na transplantatie levend bot

Dr. M. Larsen wint wetenschapsprijs plastische chirurgie

 

Plastisch chirurg Dr. Mikko Larsen van het VU medisch centrum heeft de wetenschapsprijs gewonnen van de Nederlandse Vereniging voor Plastische Chirurgie (NVPC). Dr. Larsen ontving de prijs voor zijn onderzoek dat aantoont dat bot- of gewrichtstransplantaties kunnen worden uitgevoerd zonder dat de patiënt de rest van zijn of haar leven anti-afstotingsmedicijnen nodig heeft. Dit is mogelijk door het inbrengen van nieuwe bloedvaten afkomstig van de ontvanger zelf voor de doorbloeding van het getransplanteerde weefsel. De wetenschapsprijs wordt door het bestuur van de NVPC tweejaarlijks uitgereikt aan het beste fundamentele onderzoek voor de ontwikkeling van klinische toepassingen, waardoor de kwaliteit van de zorg wordt verbeterd.

 

Deze bevinding is ontwikkeld vanuit een proefdiermodel waarbij een dijbeen of een knie van een rat werd getransplanteerd naar een rat van een ander soort. De bloedvaten werden aangesloten net als bij een gewone orgaantransplantatie, maar het verschil zit in het inbrengen van nieuwe bloedvaten van de ontvanger zelf. Deze nemen de doorbloeding van het getransplanteerde weefsel over, waardoor het bot in leven blijft wanneer de anti-afstotingsmedicijnen worden gestopt. Dit proces is versneld door minuscule capsules met hormonen toe te dienen die de groei van de ingebrachte bloedvaten stimuleren. De medicijnen dienen nu uiteindelijk maar korte tijd te worden ingenomen, het getransplanteerde bot blijft daarna langdurend in leven met een normale mate van groei en doorbloeding, zonder dat het afgestoten wordt.

 

Belangrijke vooruitgang plastische chirurgie

Het herstellen van botdefecten werd tot nu toe op verschillende manieren gedaan: door het gebruik van eigen bot, een prothese of met dood bot uit een botbank. Elke methode heeft nadelen: er is weinig eigen bot voorhanden dat op zijn eigen locatie kan worden gemist en bovendien is er vrijwel altijd een verschil in grootte en structuur. Prothesen en donorbot kunnen op de lange termijn falen. Een ideale vervanger van een botdefect zou zijn het levend bot van een donor met dezelfde structuur, dimensie en genezingstendens als het bot op de plaats van het defect. De resultaten van dit onderzoek tonen aan dat dit nu technisch goed mogelijk is na een groot ongeval of een tumoroperatie, zelfs zonder dat de patiënt daarna levenslang anti-afstotingsmedicijnen moet slikken. Deze kunnen kanker veroorzaken.

 

De wetenschapsprijs bestaat uit een geldbedrag van 2000 euro. De methode waarbij levend bot wordt getransplanteerd zal naar verwachting over 5-10 jaar klinisch worden toegepast, nadat vervolgonderzoek op grotere diermodellen succesvol blijkt.

 

Noot voor de redactie, niet voor publicatie:

Voor vragen is het mogelijk contact op te nemen met Justine Krenning, Reputatiegroep via j.krenning@reputatiegroep.nl of (06) 14818706.

 

Powered By: webCiters